เสียง : ไทย

5.4

ดูหนัง Barely Lethal สายลับหัดเริ่ด 2015 พากย์ไทย เต็มเรื่อง

เรื่องย่อ:Barely Lethal สายลับหัดเริ่ด 2015 พากย์ไทย บางครั้งความรักที่มีต่อภาพยนตร์ก็พาฉันไปสู่เส้นทางที่มืดมน ฉันมีสติพอที่จะไม่เสียเงินไปดูหนังเรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์ แต่ฉันก็อดใจไม่ไหวที่จะดูที่บ้าน ฉันดูตัวอย่างหนังเรื่องนี้ไม่จบด้วยซ้ำ แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงคิดว่าการดูหนังเต็มเรื่องจะดีกว่ากัน? สุดท้ายแล้ว ฉันต้องดูหนังเพื่อที่จะเขียนบล็อกนี้ต่อไปได้ และบางครั้งนั่นก็หมายถึงการต้องทนดูหนังแย่ๆ สักเรื่องสองเรื่อง เอาล่ะ พล็อตเรื่องคร่าวๆ คือ: โรงเรียนเพรสคอตต์เป็นศูนย์ฝึกสายลับชั้นยอดที่นำโดยฮาร์ดแมน (ซามูเอล แอล. แจ็กสัน) เพรสคอตต์เชี่ยวชาญในการฝึกเด็กสาว สายลับหมายเลข 84 (เฮลี สไตน์เฟลด์) เป็นนักเรียนที่เก่งที่สุดของโรงเรียน แต่เธอก็ใฝ่ฝันถึงความสนุกสนานและความตื่นเต้นของชีวิตวัยรุ่นทั่วไปมาตลอด วันหนึ่งขณะปฏิบัติภารกิจกำจัดผู้ก่อการร้ายระดับนานาชาติ วิคตอเรีย น็อกซ์ (เจสสิกา อัลบา) สายลับหมายเลข 84 แกล้งตายและออกเดินทางเพื่อค้นหาว่าชีวิต ‘ปกติ’ นั้นเป็นอย่างไร เธอปลอมตัวเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน โดยใช้ชื่อว่า เมแกน วอลช์ วัยรุ่นสุดเปิ่นจากแคนาดา เมแกนตระหนักในไม่ช้าว่าชีวิตวัยรุ่นนั้นซับซ้อนกว่าที่เห็นในภาพยนตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีผู้ก่อการร้ายระดับนานาชาติตามล่าเธออยู่ ซามูเอล แอล. แจ็กสัน ปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องในปี 2015 (ห้าเรื่องด้วยกัน) และผมรู้สึกว่าสองเรื่องนั้น (Barely Lethal และ Big Game) ออกฉายหลังจากหมดอายุไปแล้ว ผมคิดว่า Big Game น่าจะออกฉายในยุค 80 และภาพยนตร์เรื่องนี้น่าจะออกฉายอย่างน้อยสิบสองปีก่อน ช่วงต้นยุค 2000 เป็นยุคที่ภาพยนตร์วัยรุ่นสุดแหวกแนวแบบนี้ครองตลาด น่าเสียดายที่มันออกฉายในปี 2015 ซึ่งไม่ใช่ปัญหาที่แท้จริง ปัญหาที่แท้จริงคือภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกจัดทำขึ้นราวกับว่ามันถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นยุค 2000 หนังเรื่องนี้ดูเก่าล้าสมัยและขาดความทันสมัยไปโดยสิ้นเชิง ฉันไม่ได้อยู่ในช่วงที่เขียนบทหนังเรื่องนี้ แต่ฉันมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าคนเขียนบท – จอห์น ดาร์โค – ดูหนังเรื่อง Agent Cody Banks แล้วก็ดู Mean Girls ต่อทันที จากนั้นก็เริ่มเขียนบทนี้ พูดตามตรง เขาอาจจะดูหนังวัยรุ่นเรื่องอื่นๆ ในช่วงต้นยุค 2000 อีกหลายเรื่อง แล้วก็ดึงเอาทุกๆ ฉากซ้ำซากจำเจจากเรื่องเหล่านั้นมาบีบอัดให้กลายเป็นของเหลว จากนั้นก็ใช้ของเหลวนั้นเป็นหมึกในปากกาที่เขาเขียนบท หนังเรื่องนี้ไม่มีตัวละคร มีแต่ภาพลักษณ์แบบเหมารวม ตั้งแต่ตัวตลกประจำห้องที่จริงๆ แล้วซับซ้อนและคิดมาก ไปจนถึงหนุ่มเท่ที่สุดในโรงเรียนที่จริงๆ แล้วน่าเบื่อสุดๆ ไปจนถึงหนุ่มเนิร์ดด้านภาพและเสียงที่เป็นคนที่นางเอกควรอยู่ด้วยจริงๆ สิ่งนี้ทำให้หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยตัวละครที่ไม่น่าสนใจและพล็อตเรื่องที่คาดเดาได้ง่ายจนเหมือนภาพต่อจุดในสมุดระบายสี หนังเรื่องนี้ไม่เพียงแต่ลอกเลียนแบบและคาดเดาได้ง่ายเท่านั้น แต่ยังไม่สมจริงอีกด้วย คำว่า ‘สมจริง’ ในที่นี้หมายความว่าเหตุการณ์ในเรื่องไม่ได้เกิดขึ้นในลักษณะที่สอดคล้องกับเหตุการณ์สำคัญในเรื่อง ยกตัวอย่างเช่น เรื่องราวที่ตัวละครสองตัวที่เกลียดกันกลับตกหลุมรักกัน การที่ความเกลียดชังจะเปลี่ยนเป็นความรักได้นั้น จำเป็นต้องมีเหตุการณ์หรือการผจญภัยหลายอย่างที่ค่อยๆ พัฒนาไปสู่การเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของตัวละคร ถ้าตัวละครสองตัวที่เกลียดกันอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นคนรักกันโดยไม่มีคำอธิบาย ‘ความรัก’ ของพวกเขาจะดูปลอม และ – ผลที่ตามมา – ความตึงเครียดใดๆ ที่เกิดจากความรักนี้ก็จะดูเหมือนถูกสร้างขึ้นมา นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในภาพยนตร์เรื่องนี้ ตัวละครเปลี่ยนจากศัตรูเป็นเพื่อนสนิทกันในพริบตาเดียว รู้สึกเหมือนว่าคนเขียนบทขี้เกียจเกินกว่าจะเพิ่มฉากเพื่อแสดงถึงการเปลี่ยนแปลง และเลือกที่จะบอกตัวละครของเราโดยตรงว่าควรจะรู้สึกอย่างไร โทมัส แมนน์ ก็แสดงในหนังเรื่องนี้ด้วย และบอกเลยว่าผมรู้สึกเห็นใจเขาจริงๆ คุณจะเห็นได้ว่าเขาพยายามแสดงให้ดี แต่ทุกคนรอบตัวเขากลับแสดงแบบขอไปทีและทำลายความพยายามของเขา การแสดงของ Hailee Steinfeld ในภาพยนตร์เรื่องนี้ขาด…ขาดหัวใจ ขาดเสน่ห์ ขาดความมุ่งมั่น เลือกเอาสักอย่างเถอะ นี่เป็นภาพยนตร์ที่ไร้สาระ และเห็นได้ชัดว่าผู้สร้างภาพยนตร์พยายามสร้างภาพยนตร์ที่ไร้สาระ แต่ Steinfeld ไม่สามารถหาจุดสมดุลระหว่างการแสดงที่ไร้สาระและตลก กับการแสดงที่ดูมีคุณภาพได้เลย Jessica Alba และ Samuel L. Jackson ทำได้ดีกว่าในการหาจุดสมดุลนี้ แต่ก็ไม่ใช่การแสดงที่ดีที่สุดของพวกเขา บางครั้งความรักที่มีต่อภาพยนตร์ก็พาฉันไปสู่เส้นทางที่มืดมน ฉันมีสติพอที่จะไม่เสียเงินไปดูหนังเรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์ แต่ฉันก็อดใจไม่ไหวที่จะดูที่บ้าน ฉันดูตัวอย่างหนังเรื่องนี้ไม่จบด้วยซ้ำ แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงคิดว่าการดูหนังเต็มเรื่องจะดีกว่ากัน? สุดท้ายแล้ว ฉันต้องดูหนังเพื่อที่จะเขียนบล็อกนี้ต่อไปได้ และบางครั้งนั่นก็หมายถึงการต้องทนดูหนังแย่ๆ สักเรื่องสองเรื่อง เอาล่ะ พล็อตเรื่องคร่าวๆ คือ: โรงเรียนเพรสคอตต์เป็นศูนย์ฝึกสายลับชั้นยอดที่นำโดยฮาร์ดแมน (ซามูเอล แอล. แจ็กสัน) เพรสคอตต์เชี่ยวชาญในการฝึกเด็กสาว สายลับหมายเลข 84 (เฮลี สไตน์เฟลด์) เป็นนักเรียนที่เก่งที่สุดของโรงเรียน แต่เธอก็ใฝ่ฝันถึงความสนุกสนานและความตื่นเต้นของชีวิตวัยรุ่นทั่วไปมาตลอด วันหนึ่งขณะปฏิบัติภารกิจกำจัดผู้ก่อการร้ายระดับนานาชาติ วิคตอเรีย น็อกซ์ (เจสสิกา อัลบา) สายลับหมายเลข 84 แกล้งตายและออกเดินทางเพื่อค้นหาว่าชีวิต ‘ปกติ’ นั้นเป็นอย่างไร เธอปลอมตัวเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน โดยใช้ชื่อว่า เมแกน วอลช์ วัยรุ่นสุดเปิ่นจากแคนาดา เมแกนตระหนักในไม่ช้าว่าชีวิตวัยรุ่นนั้นซับซ้อนกว่าที่เห็นในภาพยนตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีผู้ก่อการร้ายระดับนานาชาติตามล่าเธออยู่ ซามูเอล แอล. แจ็กสัน ปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องในปี 2015 (ห้าเรื่องด้วยกัน) และผมรู้สึกว่าสองเรื่องนั้น (Barely Lethal และ Big Game) ออกฉายหลังจากหมดอายุไปแล้ว ผมคิดว่า Big Game น่าจะออกฉายในยุค 80 และภาพยนตร์เรื่องนี้น่าจะออกฉายอย่างน้อยสิบสองปีก่อน ช่วงต้นยุค 2000 เป็นยุคที่ภาพยนตร์วัยรุ่นสุดแหวกแนวแบบนี้ครองตลาด น่าเสียดายที่มันออกฉายในปี 2015 ซึ่งไม่ใช่ปัญหาที่แท้จริง ปัญหาที่แท้จริงคือภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกจัดทำขึ้นราวกับว่ามันถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นยุค 2000 หนังเรื่องนี้ดูเก่าล้าสมัยและขาดความทันสมัยไปโดยสิ้นเชิง ฉันไม่ได้อยู่ในช่วงที่เขียนบทหนังเรื่องนี้ แต่ฉันมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าคนเขียนบท – จอห์น ดาร์โค – ดูหนังเรื่อง Agent Cody Banks แล้วก็ดู Mean Girls ต่อทันที จากนั้นก็เริ่มเขียนบทนี้ พูดตามตรง เขาอาจจะดูหนังวัยรุ่นเรื่องอื่นๆ ในช่วงต้นยุค 2000 อีกหลายเรื่อง แล้วก็ดึงเอาทุกๆ ฉากซ้ำซากจำเจจากเรื่องเหล่านั้นมาบีบอัดให้กลายเป็นของเหลว จากนั้นก็ใช้ของเหลวนั้นเป็นหมึกในปากกาที่เขาเขียนบท หนังเรื่องนี้ไม่มีตัวละคร มีแต่ภาพลักษณ์แบบเหมารวม ตั้งแต่ตัวตลกประจำห้องที่จริงๆ แล้วซับซ้อนและคิดมาก ไปจนถึงหนุ่มเท่ที่สุดในโรงเรียนที่จริงๆ แล้วน่าเบื่อสุดๆ ไปจนถึงหนุ่มเนิร์ดด้านภาพและเสียงที่เป็นคนที่นางเอกควรอยู่ด้วยจริงๆ สิ่งนี้ทำให้หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยตัวละครที่ไม่น่าสนใจและพล็อตเรื่องที่คาดเดาได้ง่ายจนเหมือนภาพต่อจุดในสมุดระบายสี หนังเรื่องนี้ไม่เพียงแต่ลอกเลียนแบบและคาดเดาได้ง่ายเท่านั้น แต่ยังไม่สมจริงอีกด้วย คำว่า ‘สมจริง’ ในที่นี้หมายความว่าเหตุการณ์ในเรื่องไม่ได้เกิดขึ้นในลักษณะที่สอดคล้องกับเหตุการณ์สำคัญในเรื่อง ยกตัวอย่างเช่น เรื่องราวที่ตัวละครสองตัวที่เกลียดกันกลับตกหลุมรักกัน การที่ความเกลียดชังจะเปลี่ยนเป็นความรักได้นั้น จำเป็นต้องมีเหตุการณ์หรือการผจญภัยหลายอย่างที่ค่อยๆ พัฒนาไปสู่การเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของตัวละคร ถ้าตัวละครสองตัวที่เกลียดกันอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นคนรักกันโดยไม่มีคำอธิบาย ‘ความรัก’ ของพวกเขาจะดูปลอม และ – ผลที่ตามมา – ความตึงเครียดใดๆ ที่เกิดจากความรักนี้ก็จะดูเหมือนถูกสร้างขึ้นมา นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในภาพยนตร์เรื่องนี้ ตัวละครเปลี่ยนจากศัตรูเป็นเพื่อนสนิทกันในพริบตาเดียว รู้สึกเหมือนว่าคนเขียนบทขี้เกียจเกินกว่าจะเพิ่มฉากเพื่อแสดงถึงการเปลี่ยนแปลง และเลือกที่จะบอกตัวละครของเราโดยตรงว่าควรจะรู้สึกอย่างไร โทมัส แมนน์ ก็แสดงในหนังเรื่องนี้ด้วย และบอกเลยว่าผมรู้สึกเห็นใจเขาจริงๆ คุณจะเห็นได้ว่าเขาพยายามแสดงให้ดี แต่ทุกคนรอบตัวเขากลับแสดงแบบขอไปทีและทำลายความพยายามของเขา การแสดงของ Hailee Steinfeld ในภาพยนตร์เรื่องนี้ขาด…ขาดหัวใจ ขาดเสน่ห์ ขาดความมุ่งมั่น เลือกเอาสักอย่างเถอะ นี่เป็นภาพยนตร์ที่ไร้สาระ และเห็นได้ชัดว่าผู้สร้างภาพยนตร์พยายามสร้างภาพยนตร์ที่ไร้สาระ แต่ Steinfeld ไม่สามารถหาจุดสมดุลระหว่างการแสดงที่ไร้สาระและตลก กับการแสดงที่ดูมีคุณภาพได้เลย Jessica Alba และ Samuel L. Jackson ทำได้ดีกว่าในการหาจุดสมดุลนี้ แต่ก็ไม่ใช่การแสดงที่ดีที่สุดของพวกเขา