เสียง : ไทย

8.5

ดูหนัง Alien 1979 พากย์ไทย เต็มเรื่อง

เรื่องย่อ:Alien 1979 พากย์ไทย ในระดับพื้นฐานที่สุด “Alien” คือภาพยนตร์เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตที่สามารถโผล่ออกมาจากความมืดและฆ่าคุณได้ มันมีความคล้ายคลึงกับฉลามใน “Jaws” ไมเคิล ไมเยอร์สใน “Halloween” และแมงมุม งู ทารันทูล่า และพวกสตอล์กเกอร์ต่างๆ อิทธิพลที่เห็นได้ชัดที่สุดคือ “The Thing” (1951) ของฮาวาร์ด ฮอว์กส์ ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับทีมในฐานปฏิบัติการที่โดดเดี่ยวที่ค้นพบเอเลี่ยนที่จำศีลมานาน นำมันเข้าไปข้างใน และถูกฆ่าทีละคนขณะที่มันออกอาละวาดไปทั่ว ลองดูภาพยนตร์เรื่องนั้น แล้วคุณจะเห็นเค้าโครงของ “Alien” ในอีกแง่หนึ่ง ภาพยนตร์ปี 1979 ของริดลีย์ สก็อตต์เป็นผลงานต้นฉบับที่ยอดเยี่ยม มันสร้างจากฉากเปิดเรื่องอันเป็นตำนานของ “Star Wars” (1977) ด้วยยานอวกาศขนาดใหญ่ในห้วงอวกาศอันโดดเดี่ยว และหลีกเลี่ยงโอเปร่าอวกาศของลูคัสเพื่อเล่าเรื่องราวในแนวไซไฟแบบดั้งเดิม “ฮาร์ดไซไฟ” ด้วยลูกเรือที่พูดจาตรงไปตรงมาและแรงจูงใจที่เห็นแก่เงินทอง เรื่องราวนี้คงจะเหมาะกับนิตยสาร Astounding Science Fiction ของ John W. Campbell ในช่วงยุค 1940 ที่เน้นรายละเอียดทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี Campbell ชื่นชอบเรื่องราวที่วิศวกรและนักวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่นักสำรวจอวกาศและผู้ใช้ปืนลำแสง จัดการกับอวกาศด้วยวิธีที่สมเหตุสมผล แน่นอนว่าตัวละครริปลีย์ที่รับบทโดย Sigourney Weaver คงจะดึงดูดใจผู้อ่านในยุคทองของนิยายวิทยาศาสตร์ เธอไม่สนใจเรื่องความโรแมนติกของการค้นหาเอเลี่ยน และยิ่งไม่สนใจคำสั่งของเจ้านายที่ให้เอามันกลับบ้านเพื่อใช้เป็นอาวุธ หลังจากที่เธอเห็นสิ่งที่มันทำได้ คำตอบของเธอต่อ “คำสั่งพิเศษที่ 24” (“ส่งสิ่งมีชีวิตต่างดาวกลับประเทศ ยกเลิกคำสั่งอื่นๆ ทั้งหมด”) นั้นสั้นกระชับ: “เราจะฆ่ามันได้อย่างไร?” ความเกลียดชังอันไม่ลดละของเธอที่มีต่อเอเลี่ยนคือแก่นเรื่องหลักที่เชื่อมโยงภาพยนตร์ภาคต่อทั้งสามของ “Alien” ซึ่งคุณภาพค่อยๆ ลดลง แต่ยังคงรักษาแรงผลักดันหลักเอาไว้ จุดแข็งอย่างหนึ่งของ “Alien” คือจังหวะการดำเนินเรื่อง มันใช้เวลา มันรอคอย มันปล่อยให้มีช่วงเวลาเงียบงัน (ฉากเปิดเรื่องอันยิ่งใหญ่ถูกเสริมด้วยเสียงโลหะกระทบกันเบาๆ จากระยะไกลโดยเจอร์รี่ โกลด์สมิธ) มันบอกเป็นนัยถึงความยิ่งใหญ่ของการค้นพบของลูกเรือโดยการสร้างเรื่องราวทีละเล็กทีละน้อย: การดักฟังสัญญาณ (มันคือสัญญาณเตือนหรือสัญญาณขอความช่วยเหลือ?) การลงจอดบนพื้นผิวของสิ่งมีชีวิตนอกโลก การบ่นของเบร็ตต์และพาร์คเกอร์ที่สนใจแต่เพียงการเก็บเกี่ยวส่วนแบ่งของพวกเขา ฉากที่แยบยลบนพื้นผิวที่ลูกเรือเคลื่อนที่ผ่าน แสงไฟจากหมวกกันน็อคของพวกเขาแทบจะส่องทะลุหมอกไม่ได้เลย เงาของยานอวกาศของเอเลี่ยน ภาพของนักบินเอเลี่ยนที่แข็งทื่ออยู่บนเก้าอี้บังคับการ ความน่าสะพรึงกลัวของการค้นพบภายในยานอวกาศ (“มันเต็มไปด้วย…ไข่หนัง…”). เวอร์ชั่นล่าสุดของเรื่องนี้คงจะพุ่งไปสู่ฉากที่เอเลี่ยนกระโดดเข้าใส่ลูกเรือ หนังสยองขวัญในปัจจุบัน ทั้งในแนวไซไฟและแนวอื่นๆ เน้นแต่ฉากจบโดยไม่มีการปูเรื่อง ลองพิจารณาหนังรีเมคที่แย่ๆ ของ “Texas Chainsaw Massacre” ที่โกงผู้ชมด้วยการไม่ให้คำอธิบาย การแนะนำครอบครัวเลื่อยยนต์ และแม้แต่ตอนจบที่เหมาะสม สิ่งที่เราสนุกไม่ใช่การฟัน แต่เป็นการรอคอยการฟันต่างหาก ฮิตช์ค็อกรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวอย่างที่มีชื่อเสียงของเขาเรื่องระเบิดใต้โต๊ะ (มันระเบิด – นั่นคือฉากแอ็คชั่น มันไม่ระเบิด – นั่นคือความระทึก) “Signs” ของเอ็ม. ไนท์ ชยามาลานก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน และแทบจะไม่สนใจเอเลี่ยนเลย และฉากที่ดีที่สุดใน “The Thing” ของฮอว์กส์ คือฉากในทางเดินว่างเปล่าของสถานีแอนตาร์กติกา ที่ซึ่ง “The Thing” อาจซ่อนตัวอยู่ “Alien” ใช้กลวิธีที่แยบยลในการทำให้เอเลี่ยนดูน่าสนใจตลอดทั้งเรื่อง: มันค่อยๆ พัฒนาธรรมชาติและรูปลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตนั้น ทำให้เราไม่รู้แน่ชัดว่ามันมีหน้าตาอย่างไรหรือทำอะไรได้บ้าง ในตอนแรกเราสันนิษฐานว่าไข่จะฟักออกมาเป็นมนุษย์ เพราะนั่นคือรูปร่างของนักบินที่กลายเป็นหินบนยานอวกาศของเอเลี่ยนที่หายสาบสูญไปนาน แต่แน่นอนว่าเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่านักบินคนนั้นเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับไข่หนังที่เขาบรรทุกมาหรือไม่ บางทีเขาอาจมองว่าพวกมันเป็นอาวุธก็ได้ ครั้งแรกที่เราได้เห็นเอเลี่ยนอย่างชัดเจน คือตอนที่มันโผล่ออกมาจากหน้าอกของเคนผู้เคราะห์ร้าย (จอห์น เฮิร์ต) รูปร่างของมันคล้ายอวัยวะเพศชายอย่างไม่ต้องสงสัย และนักวิจารณ์อย่างทิม เดิร์กส์ กล่าวถึง “ปากที่อ้ากว้างและมีของเหลวไหลเยิ้มคล้ายช่องคลอด” ใช่ แต่ต่อมา เมื่อเราได้เห็นมันในระหว่างการโจมตีหลายครั้ง มันก็ไม่ได้มีรูปร่างแบบนั้นอีกต่อไป แต่กลับดูเหมือนปลาหมึก สัตว์เลื้อยคลาน หรือแมงมุม และจากนั้นมันก็เปิดเผยความลับอีกอย่างหนึ่ง ของเหลวที่ไหลเยิ้มจากตัวมันคือ “ตัวทำละลายสากล” และมีฉากที่ทั้งน่ากลัวและน่ารื่นรมย์ขณะที่มันกัดกินดาดฟ้าเรือไปทีละชั้น ดังที่ภาคต่อๆ มา (“Aliens,” “Alien 3,” “Alien Resurrection”) จะทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่า เอเลี่ยนตัวนี้สามารถเป็นสัตว์ประหลาดได้แทบทุกชนิดตามที่เรื่องราวต้องการ เพราะมันไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ใดๆ เกี่ยวกับรูปร่างหรือพฤติกรรม มันจึงกลายเป็นภัยคุกคามที่ไร้รูปร่าง คอยหลอกหลอนเรือด้วยภาพหลอนของความชั่วร้ายที่เปลี่ยนรูปร่างได้ แอช (เอียน โฮล์ม) เจ้าหน้าที่วิทยาศาสตร์ เรียกมันว่า “สิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ ความสมบูรณ์แบบทางโครงสร้างของมันเทียบได้กับความโหดร้ายของมันเท่านั้น” และยอมรับว่า “ผมชื่นชมความบริสุทธิ์ของมัน สัญชาตญาณในการเอาชีวิตรอดของมัน ที่ปราศจากมโนธรรม ความสำนึกผิด หรือความหลงผิดทางศีลธรรม” ระดับพื้นฐานที่สุด “คนต่างด้าว” คือองค์ประกอบที่สำคัญสำหรับการควบคุมอาหารและให้คุณฟังถึงฟังก์ชั่นกับฉลามใน “Jaws” ส่วนไมเยอร์สใน “วันฮาโลวีน” และสัญลักษณ์งูทารันทูล่าและพวกสตอล์กเกอร์ต่างๆ ที่คอยดูแล “The Thing” (1951) ของฮาวาร์ด ฮอว์กส์ ตรวจสอบทีมในฐานที่เริ่มต้นที่หลักที่จำหลักเป็นผู้นำมันเกี่ยวกับการบริหารและถูกคนส่วนมากมันออกอาละวาด… ลองดูอีกครั้งเพื่อดูคุณสมบัติของ “Alien” ในส่วนของลำต้นหนึ่งไซตามปี 1979 ของริดรอสเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมจากฉากเปิดเรื่องอันเป็นตำนานของ “Star Wars” (1977) ด้วยการสืบสวนที่สำคัญในห้วงวิจัยอันไม่เกี่ยวข้องและสืบสวนสอบสวนของลูคัสเพื่อเล่าเรื่องราวในแนวไฟภาพยนตร์ “ ฮาร์ดไซไฟ” ด้วยที่พูดถึงจาตรงไปตรงมาและพิจารณาเรื่องแก่เงินทองเรื่องราวนี้นิตยสารเหมาะกับ Astounding Science Fiction ของ John W. Campbell ยุคสมัย 1940 ที่เน้นรายละเอียดอย่างหนักเพื่อแคมป์เบลล์ มุมมองเรื่องราวที่วิศวกรและนักวิทยาศาสตร์คือนักสำรวจพื้นที่และผู้ใช้ปากกาทั่วไป จุดเริ่มต้นที่เป็นจุดศูนย์กลางของตัวละครริปลีย์ที่ทำหน้าที่โดย Sigourney Weaver ที่ทำหน้าที่โดย Sigourney Weaver ที่เป็นจุดดึงดูดใจของประวัติศาสตร์ทองของนิยายวิทยาศาสตร์เธอให้เห็นเรื่องความเป็นอิสระของเครื่องยนต์เอเลี่ยนและยิ่งเป็นผลเสียหายของเจ้านายที่ให้นำมันไปในทางที่เป็นข้อดีของเธอเธอเห็นสิ่งที่มันทำได้ คำตอบต่อ “คำสั่งพิเศษที่ 24” (“ส่งออร์แกนิกต่างดาวกลับประเทศยกเลิกคำสั่งอื่นๆ ทั้งหมด”) โดยทั่วไปสั้นกระชับ: “เราจะกำจัดมันได้อย่างไร?” ส่วนที่เป็นอันอันไม่ลดละให้เธอควบคุมเอเลี่ยนคือความแก่นเรื่องหลักที่สายการบินสามารถควบคุมการทำงานของ “เอเลี่ยน” ซึ่งเป็นคุณภาพที่ช่วยให้ยังคงรักษาแรงๆ หลักๆ สำหรับจุดแข็งในส่วนของ “เอเลี่ยน” คือจังหวะการดำเนินเรื่องที่จะช่วยควบคุมให้มีเวลาเงียบงัน (ฉากเปิดเรื่องดีๆ ถูกเสริมผู้ให้บริการกันเล็กน้อยจากล่องเรือโดยเจอร์รี่โกลด์สมิธ) และบอกเป็นนัยถึงความโดดเด่นของประวัติศาสตร์โดยเรื่องราวต่อเนื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ: การดักฟังสัญญาณ (หรือที่ทราบ?) การลงข้อสังเกตของสิ่งมีชีวิตนอกโลกการบ่นของเบร็ตต์และปาร์คเกอร์ที่สนใจแต่เพียงการวิจารณ์อย่างชัดเจนในความเห็นของผู้มาเยือนที่แยบยลที่ลูกเรือเคลื่อนที่ผ่านจากกัปตันที่แสดงให้เห็นถึงการส่องผ่านหมอกของเลินเลินเล่อของเลินเลินเลินเล่อเอเลี่ยนที่แข็งทื่อบนเก้าอี้บังคับการสอบสวนน่าสะพรึงกลัวของการพิจารณาภายในการพิจารณา (“มันไข่…หนัง…”) เพื่อการมุ่งความสนใจไปที่ฉากที่เครื่องบินขับไล่เข้าตอนจบใส่ลูกเรือหนังในทุกวันนี้ในแนวไซไฟและแนวอื่นๆ เน้นแต่ฉากจบโดยไม่ต้องการปูเรื่องลองพิจารณาหนังรีเมคที่แย่ๆ ของ “Texas Chainsaw Massacre” ที่โร้กเชียร์ด้วยภาพลักษณ์ของเครื่องยนต์เครื่องหนังและไม่ว่าเราจะดูแล ให้เราฟังไม่ใช่การฟัน แต่ต้องรอการฟันครั้งแรก ฮิตช์ค็อกรู้เรื่องนี้ดีด้วยตัวอย่างภาพยนตร์ของเขาเรื่องระเบิดใต้โต๊ะ (มันระเบิด – ฉากที่มุ่งโจมตีไม่หยุด – ความระทึก) “ป้าย” ของเอ็ม. ไนท์ชยามาลานก็รู้เรื่องนี้เพิ่มเติมและมีความสนใจเอเลี่ยนเลยและฉากที่ยอดเยี่ยม “The Thing” ของฮอว์กส์คือฉากในระบบควบคุมของสถานีแอนตาร์กติกาที่ซึ่ง “The Thing” อาจจะซ่อนตัวอยู่ “เอเลี่ยน” ใช้กลวิธีการแยบยลในการทำให้เอเลี่ยนดูตลอดทั้งเรื่อง: และประสิทธิภาพการพัฒนาธรรมชาติและเรียกร้องของสิ่งมีชีวิตนั้น ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีการสอบสวนหรือทำอะไรได้บ้างและเราพบว่าไข่จะค่อยๆ กลายเป็นมนุษย์ สาเหตุหลักของรูปลักษณ์ที่กลายเป็นหินบนทิศทางของเอเลี่ยนที่หายสาบอย่างเห็นได้ชัดไปนาน แต่จริงๆ แล้วเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสำหรับนักท่องเที่ยวอย่างไหลลื่นอย่างทิม เอิร์กส์ หาข้อมูล “ปากที่อ้ากว้างและรินเยิ้มๆ มีลักษณะ” สอบสวนมากขึ้นเมื่อเราใช้มันมากจนเกินไป แต่กลับมีตำนานหรือตำนานว่ามันเป็นที่รู้กันว่าหนึ่งในนั้น ในที่สุดที่ช่วยให้เยิ้มจากตัวมัน “เป็นประจำ” สามารถเห็นฉากที่ทั้งในส่วนและน่ารื่นรมย์มันสามารถกินดาดฟ้าเรือไปหลายชั้นดังที่ภาคต่อๆ มา (“เอเลี่ยน” “เอเลี่ยน 3” “การฟื้นคืนชีพของเอเลี่ยน”) ช่วยให้มองเห็นว่าการบินสามารถเป็นวิจัยได้ตลอดทั้งเรื่องราวที่ต้องการเพราะสืบค้นกฎเกณฑ์เริ่มต้นที่ตรวจสอบหรือตรวจสอบด้วยภาพของความโดดเด่นที่เปลี่ยนระบบได้ (เอียนโฮล์ม) เจ้าหน้าที่วิจัย เรียกมันว่า “สิ่งมีชีวิตที่สำคัญที่สุดมักจะเป็นไปตามความต้องการมันเทียบได้กับความชั่วร้ายของมันเท่านั้น” และ “ผมวิเคราะห์ส่วนประกอบของมันสัญชาตญาณในการเอาชีวิตรอดของมันโดยไม่ต้องใช้มโนธรรมความเชื่อผิดหรือความหลงผิดทางมี”